Ahşap bir evin temeli: beton işleri, temel dökümü.

 Ahşap bir ev inşaatı dökme temel ile başlar. Ahşap bir evin temelini, ana fonksiyonu yükleri kalıcı olarak - duvarlarda, bölmelerde, çatıda ve geçici - atmosferik çökeltilerde kabul etmek ve aynı zamanda tabandaki basınçlarını dağıtmak olan yapısal yük taşıyan bir yapıdır. Temel, çatlaklar, çökme ve evin diğer şekil bozukluklarını önlemek için tasarlanmıştır. Vakıf bütün evin temelidir, bu nedenle ne kadar kuvvetli olursa, bütün yapı o kadar güvenilir ve dayanıklı olacaktır.

 Birkaç çeşit temel vardır ve gelecek yapı için hangi türün seçileceği yanı sıra inşaat için gerekli olan malzeme ve bileşenlerin hangisinin evin bulunduğu yere, toprağın mühendislik ve jeolojik çalışmalarına, onaylanmış projeye göre belirlenmesi de söz konusudur.

  Ahşap ev nispeten hafif bir yapıya sahip olmasına rağmen, dikildiğinde yatak yapısının seçimine büyük önem vermek önemlidir. Vakfın inşa edilmesindeki herhangi bir teknolojik bozulma, ancak birkaç ay veya hatta yıllarca evde yapılan işlem sonrasında ortaya çıkacak ve bu durum çok fazla rahatsızlık ve önemli nakit maliyeti gerektirecektir.

  Temel çalışmalarına başlamadan önce, aşağıdaki mühendislik-jeolojik araştırmaları yapmak gerekiyor:

· Toprağın türü ve durumu ile yüklere dayanma kabiliyeti;

· Yeraltı sularının niteliği ve seviyesi;

· Toprak nüfuz etme derecesi ve donma derinlik derecesi.

Yapılan araştırmalara dayanarak, her vakada en uygun vakıf tipini seçmek mümkün olacaktır.

   Aşağıda, en sık kullanılan temel türleri hakkında kısa bir açıklama verilmiştir:

   Kazık temel. Bu hızlı, güvenilir, ekonomik bir temel türüdür. Bu tür bir temel, hafif yapıya sahip banyolar, küçük evler veya ahşap evlerin (örneğin yuvarlak kütüklere dayalı evlerin) yapımında ve dengesiz yerlerde bir ev inşa ederken; kışın dondurulmasının büyük derinliklere veya yer altı sularının yüksek seviyelerine ulaştığı sitelerde. Yani, kazık temeli bu durumlarda (çoğunlukla), üst katman zayıf olduğunda ve yüksek yüklere dayanmadığında kullanılır.

   Pratikte iki yaygın kazık temeli türü kullanılır: vida ve sıkıcı. Temelin rijit bir çerçeveyle vidalı veya diğer kazık tipi üzerine kurulması üzerine betonarme çalışmalar çok hızlı bir şekilde gerçekleşir. Temelin vida yığınları üzerindeki yapısı, kural olarak, bir dizi yatak elemanıdır - bunlar çelik yığınlardır, alt kısımda helezoni bir bıçak bulunur. Bu bıçak yığınları, yeryüzünün kalınlığına vidalanır ve üzerinde durdukları yoğun tabakalara gelir. Her bir taşıyıcı ünite, ağır yüklere dayanabilen, 4 ila 8 ton arası bir yığın olup, nispeten hafif yapıların oluşturulması için mükemmel bir göstergedir.

   Fore kazık temel, asbestli çimento boruların bir inşaatı olup iç kısmı beton karışımı ile doldurulmuş bir armatür çerçevesidir. Bu tip bir temel döküldüğünde, kuyu, toprağın maksimum dondurucu derinliğinden daha derin delinir. Zayıf beton zemin zayıf zeminlerde bina için uygundur ve ahşap iki katlı evlere dayanıklıdır.

   Kazık temel vakfı bu vakalarda vakfın derinliğini yeterince derinleştirmek gerektiğinde inşa edilir ve zeminin üst katmanı ağır yüklere dayanamaz. Bu tasarımda, kazıklar günlük evin köşelerinde ve duvarların ve sahte duvarların kesişmelerinde olduğu kadar yük taşıyıcı duvarların, çerçeve rafların altında ve diğer yerlerde güçlü ve yoğun bir yük ile yaklaşık 2 metre derinliğe yerleştirilir. Kazıklar arasındaki mesafe genellikle 1 ila 2,5 m arasındadır. Kazıklar, asbestli borulardan monolitik, takviyeli ve ayrıca beton karışımı ile doldurulmuş olanlardır. Sert bir yapı oluşturmak için kazıkların üst kısımları, yerden 5-10 cm boşluk bırakan bir ızgarayla bağlanır.Bu türdeki temellerin yapımı hızlıdır ve diğer alternatiflerle karşılaştırıldığında çok pahalı değildir.

   Bant temel, en yaygın ve popüler temel türlerinden biridir. Tüm uzunluk boyunca aynı kesitin sağlam bir betonarme temelidir. Binanın çevresine ve yük taşıyan duvarların ve aksiyal bölümlerin altına döküldü. Yere inişin tipine ve derinliğine - sığ girintili ve gömülü - bağlı olarak uygulanan iki bant temel vardır.

   Ahşap bir evin sığ girintili bir kurdele temeli, yeryüzünün toprak yüzeyinden bir metreden daha derin bir derinlikte olması koşuluyla zımpara topraklarında bile kurulabilir. Temel bandı tek bir rijit yapı olarak çalışır ve yapıyı toprak tabakalarının eşit olmayan bir şekilde kaldırılmasından korur. Temel, toprağa bağlı olarak 0.3 ila 08 m derinlikte bulunur. Ağır evler, hamamlar, restoranlar veya otellerden odun gibi ağır yüklere dayanır. Gömme kurdele temeli, toprağın maksimum donma noktasının altına, yaklaşık 1.2-1.5 metre derinlikte uzanır. Ahşap evlerin inşasında en sık sığ gömülü bir temel kullanılır.

   Monolitik temel, evin çevresine yayılan sağlam bir betonarme döşeme levhasıdır. Bu tasarımın güvenilirliği ve dayanıklılığı için bir beton yekpare levhanın takviye edilmesi bir ön şarttır. Takviye çapını ve temeldeki yerleşimini doğru bir şekilde belirlemek gereklidir. Monolitik temel ağır yüklere dayanıklıdır, tüm zemin hareketlerini mükemmel şekilde hizalar. Bu tür bir temel, zayıf taşıma kapasitesine sahip kararsız topraklarda, çökme topraklarında vs. kullanılır. Monolitik temelin özel bir özelliği, toprağın herhangi bir hareketinde kütük toprağın yanında bir monolit olarak hareket etmesi ve binanın tahrip edilmesini önlemesidir.

   Böyle bir vakfın inşası üzerine yapılan çalışmalar, üst verimli topraklama tabakasının kaldırılması sürecinde kazının yaratılması (kazılması) ile başlar. Kumun ve çakılın "yastığı" mutlaka tabana serilmelidir, bu da sıkıca sıkılmalıdır. Takviye yapıldıktan ve temel dökülmeden sonra - çukura beton enjeksiyonu yapılır. Bu tür vakıflar en pahalı olarak kabul edilir, ancak başka bir vakfa dökülmenin imkânsız olduğu veya somut işin büyük ölçüde engellendiği karmaşık topraklar üzerine monolitik bir temel oluşturulabilir. Monolitik temel genellikle zayıf ve yıkanmış topraklar üzerine kurulmuştur; burada çok yüksektir